او در ادامه افزود: «هنوز او را می‌بینم، اما حالش خوب است. در اطراف خانه‌اش قدم می‌زند و دمپایی به پا دارد. این اتفاقی طبیعی است. او سزاوار چنین آرامشی است و من درکش می‌کنم. چند سالی از من بزرگ‌تر است، اما شرایطش را می‌فهمم.»

مایکل داگلاس ۸۲ سال دارد و جک نیکلسون نیز اکنون ۸۹ ساله است.

اگرچه این دو بازیگر هرگز در یک فیلم مقابل یکدیگر بازی نکرده‌اند، داگلاس تهیه‌کنندگی فیلم «پرواز بر فراز آشیانه فاخته» محصول سال ۱۹۷۵ را برعهده داشت؛ فیلمی که نیکلسون در آن نقش رندل مک‌مورفی را ایفا کرد. این اثر نامزد دریافت ۹ جایزه اسکار شد و پنج جایزه، از جمله اسکار بهترین بازیگر مرد برای نیکلسون و بهترین فیلم را به دست آورد.

نیکلسون تاکنون به‌طور رسمی بازنشستگی خود از بازیگری را اعلام نکرده است، اما این بازیگر برنده اسکار از زمان حضور در فیلم «از کجا می‌دانی؟» در سال ۲۰۱۰، دیگر در فیلمی ظاهر نشده است. او همچنین به‌ندرت در انظار عمومی دیده می‌شود؛ هرچند دخترش، لورین، در ماه آوریل و به مناسبت تولد ۸۹ سالگی او، تصویری از این بازیگر منتشر کرد.

به گزارش ورایتی، آخرین حضور عمومی نیکلسون به برنامه ویژه پنجاهمین سالگرد مجموعه تلویزیونی «پخش زنده شنبه‌ شب» بازمی‌گردد که فوریه ۲۰۲۵ از شبکه ان‌بی‌سی پخش شد. او در آن مراسم به همراه دخترش حضور داشت.

جک نیکلسون نخستین نقش خود را در سال ۱۹۵۸ در فیلم «قاتل نق‌نقو» رقم زد و یک دهه کامل طول کشید تا او به نخستین نقش اصلی‌اش در فیلم «ایزی رایدر» در سال ۱۹۶۹ برسد. این بازیگر پس از بازی در فیلم «ایزی رادیر» در سال ۱۹۶۹ در کنار پیتر فوندا و دنیس هاپر به شهرت رسید و بازی در این فیلم، اولین نامزدی اسکار را برای او به ارمغان آورد.

نیکلسون پس از موفقیت «ایزی رایدر» نقش اصلی دیگری در فیلم «پنج قطعه آسان» در سال ۱۹۷۰ ایفا کرد و این نقش برای او دومین نامزدی جایزه اسکار را به همراه داشت.

در سال ۱۹۷۱، او در کنار چهره‌های مشهوری مانند کندیس برگن و آرت گارفانکل به رشد خود در هالیوود ادامه داد و در فیلم «معرفت جسمانی» ساخته مایلک نیکولز مقابل دوربین رفت و در سال ۱۹۷۳ هم برای فیلم «آخرین جزئیات» برای سومین بار نامزد کسب جایزه اسکار شد.

سال بعد او در فیلم موفق «محله چینی‌ها» ساخته رومن پولانسکی بازی کرد و در سال ۱۹۷۵ یکی از به یادماندنی‌ترین نقش‌های خود را در فیلم «پرواز بر فراز آشیانه فاخته» (دیوانه از قفس پرید) ساخته میلوش فورمن ایفا کرد و نخستین جایزه اسکار خود را دریافت کرد.

سال ۱۹۸۰ شاهد بازگشت این بازیگر به ریشه‌های ترسناک خود بودیم و این اتفاق شاید با شناخته شده‌ترین نقشش در فیلم «درخشش» ساخته استنلی کوبریک با اقتباس از رمان استیون کینگ رقم خورد.

این بازیگر دومین جایزه اسکار خود را برای نقش محبوبش در سال ۱۹۸۳ و در فیلم «شرایط مهرورزی» دریافت کرد که به یک موفقیت بزرگ در گیشه در کنار بازیگرانی چون شرلی مک لین، جف دنیلز و دبرا وینگر دست یافت و در سال ۱۹۸۹ یکی از نمادین‌ترین و ترسناک‌ترین نقش‌های جوکر سینما را در فیلم «بتمن» ساخته تیمن برتون به یادگار گذاشت و در سال ۱۹۹۷ برای فیلم «بهتر از این نمیشه» از جیمز ال. بروکس سومین جایزه اسکار را به خانه برد.

او در دهه ۲۰۰۰ میلادی در یکی از آخرین نقش‌های مهم سینمایی خود در فیلم برنده اسکار «رفتگان» ساخته مارتین اسکورسیزی و در کنار لئوناردو دی‌کاپریو و مت دیمون مقابل دوربین رفت و پس از آن «فهرست پاکت»، «من هنوز اینجا هستم» و در نهایت «از کجا می‌دانی» (۲۰۱۰) آخرین حضور او را در سینما رقم زد.

«نیکلسون» با دو جایزه اسکار در نقش اول و یک جایزه اسکار در نقش مکمل از معدود بازیگران تاریخ سینما با سه جایزه اسکار بازیگری است و تاکنون موفق به کسب بیش از ۱۰۰ جایزه سینمایی شده است.