با این حال، استالونه گفت این توجه به بدن به‌تدریج به یک وسواس تبدیل شد و در زمان فیلمبرداری «راکی ۳» به بولیمیا مبتلا شد؛ اختلالی که معمولاً با دوره‌های پرخوری و رفتارهای جبرانی برای جلوگیری از افزایش وزن همراه است.

او گفت: «بعد این موضوع تبدیل به یک وسواس شد. واقعاً بد بود. کار به جایی رسید که به بولیمیا مبتلا شدم. این را برای اولین بار اینجا می‌شنوید. زمانی که «راکی ۳» را می‌ساختم، درصد چربی بدنم را به ۲.۶ درصد رسانده بودم و دیگر نمی‌توانستم چیزی را در معده‌ام نگه دارم. یا اصلاً نمی‌خواستم چیزی را نگه دارم، چون آن‌قدر درگیر حفظ آن سطح از آمادگی جسمانی شده بودم که به نوعی پرستش وسواس‌گونه بدن تبدیل شده بود.»

استالونه افزود: «هیچ‌کس بدون مواد افزودنی و دارو به چنین شرایطی نمی‌رسد، تمام. هر چه می‌خواهند بگویند، برای من فرقی ندارد.»

وقتی از او پرسیده شد که آیا برای رسیدن به آن اندام از استروئید استفاده می‌کرد، استالونه این موضوع را تأیید کرد.

او گفت: «خدای من، مجبورید. البته باید این کار را با حساسیت انجام دهید؛ شش هفته مصرف و شش هفته استراحت. مردم می‌گویند: «آدم به‌طور طبیعی به چنین اندامی نمی‌رسد.» نه، نمی‌رسد. اما این کار هزینه سنگینی هم برای بدن داشت.»

استالونه گفت رابطه‌اش با بدن خود زمانی تغییر کرد که در فیلم «سرزمین پلیس» محصول ۱۹۹۷، نقش متفاوتی را بر عهده گرفت؛ شخصیتی که برخلاف نقش‌های عضلانی و قدرتمند پیشین او بود.

او گفت: «تا زمانی که «سرزمین پلیس» را بازی کردم، یعنی جایی که باید ضعیف‌ترین آدم اتاق را بازی می‌کردم؛ فردی که تا حدی ناشنوا و اضافه‌وزن داشت، احساس رهایی نکرده بودم.»

استالونه ادامه داد: «بعد همه چیز از مسیرش خارج شد و من دیگر جایگاه قبلی‌ام را در هالیوود از دست دادم. اما بله، من با بدنم بدرفتاری کرده‌ام. ۹ عمل جراحی روی کمر، دو عمل روی شانه و سه جراحی جوش‌دادن مهره‌های گردن داشته‌ام. همه‌چیز بدنم با سیم بسته شده، اما هنوز می‌خواهم آمادگی جسمانی‌ام را حفظ کنم.»

استالونه در مرور گذشته گفت دیگر به اندامش به چشم «زره» سابق نگاه نمی‌کند و آرزو می‌کند با بدنش رفتار متفاوتی داشت.

او گفت: «اگر می‌توانستم دوباره این مسیر را طی کنم، به خودم می‌گفتم: «بگذار شخص دیگری پرچم را حمل کند و بدلکاری‌های خودت را انجام نده.» نمی‌دانم چرا همیشه می‌خواستم به خودم آسیب بزنم.»