به گزارش شاینا به نقل از هالیوود ریپورتر، جیمز مارکوس هنی مستندساز شناخته شده، در جدیدترین مستند خود، به سراغ اوکراین رفته و نسلی را تصویر ‌کرده که در طول جنگ بی‌پایان کشورشان با روسیه، بین جوانی و وظیفه، زندگی و مرگ گرفتار شده‌اند.

هنی سازنده «دوربین‌ها مجاز نیستند» در سال ۲۰۱۴ که با جا زدن خود به عنوان خبرنگار برای گرفتن فیلم‌های اختصاصی از ستاره‌های پاپ و اجراهایشان، نام خود را به عنوان فیلمسازی که مخفیانه به جشنواره‌های موسیقی کوآچلا، گلاستونبری و دیگر جشنواره‌های برتر موسیقی می‌رفت، بر سر زبان‌ها انداخت، حالا یک کار متفاوت دیگر انجام داده است.

وی با ساخت «گل‌های آفتابگردان سیاه»؛ مستندی بلند درباره جوانان اوکراینی که در بحبوحه حکومت نظامی به بلوغ می‌رسند، در حالی که بین مهمانی‌های زیرزمینی و مسابقات اتومبیل‌رانی در جبهه داخلی و خطوط مقدم جنگ علیه روسیه در حرکت هستند، قرار است در جشنواره فیلم تورنتو حضور داشته باشد.

این فیلمساز آمریکایی، شان پن را به عنوان تهیه‌کننده اجرایی در هیئت سازنده خود، همراه کرده است.

شان پن، بازیگر و فعال هالیوودی، پیش از این، به ویژه در سال ۲۰۲۳، نام و چهره خود را در درگیری‌های اوکراین مطرح کرد و حمله روسیه به اوکراین را در کیِف با فیلم «ابرقدرت» به تصویر کشید. این مستند جنگی که با همکاری آرون کافمن کارگردانی شده بود، شامل مصاحبه‌هایی با رئیس جمهور ولدیمیر زلنسکی بود.

وی اکنون از شهرت و توانایی خود برای معرفی «آفتابگردان‌های سیاه» استفاده می‌کند که قرار است نخستین اکران جهانی‌اش را ۱۱ سپتامبر در تورنتو تجربه کند. در این فیلم جوانان اوکراینی به عنوان سرباز در خطوط مقدم با تراژدی و وظیفه روبه‌رو هستند، در حالی که در فاصله تنفس بین جنگ، در سالن‌ کنسرت‌ها و مهمانی‌ها، خوش می‌گذرانند.

هنی با همکاری یک گروه فیلمبرداری اوکراینی، یک راننده کامیون ارتشی را به تصویر می‌کشد که با ماشین خود در خیابان‌های شهر به خانه برمی‌گردد؛ یک سرباز جوان قطع عضو شده که با وجود پروتز، در یک سالن موزیک پرانرژی به آزادی دست می‌یابد؛ یک زن جوان که از عکاسی طبیعت به عکاسی جنگ در میان ویرانه‌های جنگ روی ‌آورده و یک زن جوان دیگر که برای تیراندازی با تفنگ آموزش می‌بیند تا به جبهه برود.

این مستندساز در بیانیه‌ای که به عنوان کارگردان در وب‌سایت جشنواره تورنتو منتشر شد، اولین ورودش به اوکراین را در حالی که جنگ زندگی روزمره را تغییر داده بود، چنین به یاد ‌آورده است: «از دیدن اینکه چقدر زندگی عادی با وجود جنگ ادامه دارد، شگفت‌زده شدم. باید گفت رسانه‌های جریان اصلی نیمی از واقعیت را از دست داده‌اند».